Tarhana; domates, soğan, kırmızı biber, nohut, maydanoz, nane, süzme yoğurt, kaya tuzu, kuru maya gibi olmazsa olmaz malzemelere, yöreye göre değişen farklı ilavelerle yapılır. İçindeki her bir malzemenin suyunu bırakma süresi, doğranma ölçüsü farklıdır. Tarhana kendine hastır; hem kuru hem taze hem
geçiştirmelik hem doyurucu hem geleneksel hem moderndir. Bu terkip; sebzelerin dilinden anlayan, ağaçları yapraklarından tanıyan, çiçekleri kokularından bilen ama bildiğini bilmeden bilen Anadolu kadını için hiç zor değildir. Kenar kısımları tamamen kuruyup orta kısmı hafif nemli kalana kadar gölgelik bir yerde bekletilen tarhanayı ufalarken çağrılan aile efradı ve komşularda artık ürünün son sözüdür. Bunca alın terinden ve yağmur ha yağdı ha yağacak, yoğurt ekşi çıkacak, domates suyunu gerektiğinden fazla salacak, çocuklar koşarken içine toz-toprak kaçıracak stresinden sonra ufalanan tarhananın bez torbalara koyulma aşamasının verdiği mutluluğu, plastik ambalajlardaki hazır çorbalardan alanlar belki de hiç his…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
