yaşayacağını düşünürüz. Ancak yaşantılar dile dökülmeden, satırlara geçmeden bilemeyiz. Her normal tavır sergileyenin hayatı aynı seyirde gidecek diye de bir şey yoktur. Neticede insan, ilk nefesinden son nefesine kadar arayış içindedir. Arar da neyi bulur, neyi bulamaz da kendini bitirir bilmeyiz. Belki de bizim bitirmek dediğimiz şey arayanın buluş noktasıdır. Uzaklara bakan manzarada nefes alabilen, şiirin Tanrıya ulaşmada araç olduğunu düşünen Alman Şair Hölderlin’de bunun bir yansımasını görürsünüz. Uzak manzaranın heyecanında bulduğu sevinci, dokunduğu piyano tuşlarının verdiği huzur tınısını anlayabilmek için de bir miktar sayfalar arasında gezintiye çıkmalısınız. Aslında gezinti değildir yapmanız gereke…