Martı” yazısını yazdım. Babası ölürken ellerini tutmuş, son nefesini verdiğini gören bir kız çocuğu için, o dönemde çok şey hissediyor bunları ancak yazıyla anlatabiliyordum. Daha sonraları ise babamla olan yaşanmışlıklarımı unutmaya başladım ve bazen bir şarkı, bir renk, bir sokak, bir şehir onu bana hatırlattıkça ben yazmaya devam ettim. Sonrası, 10 yıl boyunca devam eden bu yazılarımı, babamın yazılarını ve ona yazılan yazıları da derleyerek, babamı sadece sanatçı kimliğiyle değil, birçok yönleriyle gelecek nesillere tanıtmak, çocuklarıma ve Sıtkı Olçar ailesine bir miras bırakmak adına 10. ölüm yıl dönümünde onu ölümsüzleştirmek istedim. Çalışmanız, dediğiniz gibi hem tanımayanlar için Sıtkı Usta'yı takdim…