Ortak Eser Yokluğu, Ortak Ruh Mahrûmiyeti

ve taaşşuk edilecek şeyler” idi. “Temeşşuk” yani meşk etme, benzerini yapmaya kalkışma, egzersiz modeli kılma… Ya “taaşşuk”? İşte orada mesele ciddîleşiyordu. Zira “taaşşuk”, âşık olma, gönül kaptırma yahut bugünün jargonuyla söylersek, flörtleşme idi… Ve tuhaftır, Ahmed Midhat ve arkadaşları için “klasik” demek, yalnızca Batı’nın geçmişten bugüne gelen eserleri demekti. Biz Avrupalı olmak ve Avrupa edebiyatıyla meşgul bulunmak “mecburiyetinde” olduğumuz için “bu klasikleri tanımamak büyük bir nakîsa” idi. Tercüme ve Taklit O günlerde kalabalık bir edebiyatçılar kadrosu bu konuyu tartışır dururlar. Fakat mesele bir noktaya gelir ki, ibretliktir: Ahmed Midhat Efendi, Necib Âsım, İsmail Avni ve İkdam gazetesi baş…