olduğunu soramayacak hale düştük. Bu düşkünlükle O’nun gölgesinden zerre taşıyan her mecrayı yurdumuz bildik, sevdik, gönül verdik. Satırlarca kelimenin anlatamadığını bir bakış, bir susuş anlatır kimi zaman. Kemaline ulaştırır, dilinin bağını çözer Mevlana’da olduğu gibi. Bir tefekkür imkanı sunar İbn Arabi’nin Abdullah’a nazarı misali. Belki de tüm kitaplar evvela insanı okumak için yazılır. İnsan, kainata ayna tutuşuyla en güzel mekteptir. Yolumuz gül bahçesinden de geçse evvela yoldaşa ihtiyaç duyarız. Menzilimiz, dostlarımız hakkında bilgi verir. Yüksek gayeler, vazife şuuru ve inançla kesişen yollar; Allah’ın ipine sarılanları bir araya getirir. O ip, dostları cennetteki nurdan minberlere taşır. Kimi zama…