“Ben İzmir’de doğdum. Yirmi beş yıldır görmediğim bu şehir, düşümde artık bir serap gibi. Birçok yeri unutulan, eski, uzak bir rüya gibi oldu.” Ömer Seyfettin’den ödünç aldığım bu giriş, aynı zamanda son yirmi beş yılımda nelerin peşinde olduğumu da açık ediyor. Meğer
Kitaplar yalnız kalmasın diye...