ve bilgisiz olma hassasını tevil ederken; “Zalimlik ve bilgisizlik, ışığın zıddıdır; ama zuhurun da tam mazharıdır.” şeklinde mana biçmekte. Ancak aynanın bir yüzü sırlı olduğunda, insan yüzünün onda belirişi gibi, insanlığa dahil bu nitelikler zemininde onun öteki yüzü cilalanır ve ışıldar. Aynanın arkası kararmış değilse, ayna bir camdan ibarettir, insan bu halde camın ardını da önü gibi görür ancak kendini göremez. Bunun gibi, tüm alem de mana bakımından, zübde-i alem olan insanın olumsuz yoğunluğunun mazhariyetinde onda akseder. İnsanın sonluluğu, sınırlılığı -ama derinliğidir- tam da onu tecelliye mazhar kılan. “Taş dünyasızdır, hayvan dünya yoksuludur, insan dünyanın banisidir.” diyordu Heidegger. Şahit o…