yüce bir işlevi var” diyor Orsenna: “Tanrı kelamını derlemek.” “Söz”ü kutsal olsun isteyen Hölderlin’in söylediklerini de derledi kağıt ve hatta söylemediklerini de. 3.Gérard de Nerval’in gönderdiği mektubun arkasına yazmak için Victor Hugo olmak gerekir. Ya da gök mavisi kağıtlara… 4.Paul Claudel kağıdı şiirliyor: “Ey kağıt! Nerede buldunuz onu? Yumuşacık, inci gibi o maddeyi; ona bakınca su yosunlarını, kadın saçlarını, balıkların canlılığını, yıldızların ve hücrelerin gelişip serpilmesini, buharları, topyekun dönüşmekte olan bir dünyayı ve o eski Çin’e dair nostaljik hayalleri, bende onlarca yılın ya da binlerce asrın hatıralarını uyandıran hayalleri görüyor insan…” Aklıma Baudelaire’in “Sanki bin yaşındayım…