bir metin kurmayı, bir metin çevrilirken bile uyulması gereken ahlaki estetik kurallar vardır/olmalıdır. Bu kurallara titizlikle uyulması gerekir. Mesela İran sanatkarı bir tahkiyeli eserde cinselliği aleni anlatabilir ama biz Türkler bunda kaçınmalıyız, çünkü Şeyh Gâlib’e göre İranlılar “âdâb” gözetmezler. Victoria Holbrook da bu inceliğe dikkat çeker: “Nizâmî’nin de Nâbî’nin de romanları bir düğün sahnesiyle biter. Şâir (Gâlib) belki de bu ‘mutlu sonu’ Türk romansı için kabul edilemez bulmaktadır. Gelenek İranlı öncellerin izlenmesine izin veriyorsa da, bu Türk estetiğine ters bir yoldan yapılmamalıdır, der.”1 Bizim anlatılarımız ile onun kopyası olduğu “iddia edilen” İran anlatılarının “estetik yapısı, dünya…