Yıllar, dünyayı radyo haberleri ve ancak ikindi vakti getirilebilen gazetelerden takip edebildiğimiz kasaba günlerinin içini sessiz sedasız boşalttı. Dönüp geriye bakıyorum da tozlu bir meydandan, tenha bir okuldan, salı günleri kurulan geçici pazar kalabalığından ve kahvehanelerde zaman öldüren adamlardan fazlasını hatırlayamıyorum. Ama
Kitaplar yalnız kalmasın diye...