Modern, modernist, modernite, modernizm... Batı’yla Doğu’yu birbirine bağlayan üç tarafı denizler, dört tarafı hainlerle çevrili güzide memleketimde bir türlü oturmamış, yerini yurdunu yadırgamış mefhumlar. Yüzümüzü batıya mı döndük, ayaklarımız doğuya mı bakıyor derken seneler süren Türkiye tecrübemizde birbirimizle didişmekten ortak bir kanonik
bilinç oluşturmayı, Tanpınar’ın dediği gibi nesillerin beraberce okuduğu beş kitap çıkarmayı başaramadık. Dellaloğlu’nun söyleşi ve makalelerinin derlendiği kitapta bizi ilk olarak Tanpınar ve Pamuk’un İstanbul tecrübeleri karşılıyor. Böylece Türkiye’deki sınıf ve zihin ayrımı meselesine kendini ve ötekini derinlikle gözlemlemiş iki entelektüelin kıyasıyla adım atıyoruz. “Kendi ve öteki” demişken Byung Chul Han’ın Ötekini Kovmak kitabına atıfta bulunmadan olmaz. “Kendi, her zaman ötekiyle birlikte ortaya çıkar.” diyor yazar. Bugün kedi ve köpek sevgisi üzerinden dahi politik bir ayrılığa kapı aralamayı başarabiliyorken kanonik eserler üretebilmenin bir tarafın diğerini kuşatmasıyla meydana gelmeyeceğini de şu s…
Tam metin abonelikle açılır
Yazının devamını okumak için abone olun.
Abone ol
