merhalelerden geçerek bambaşka bir şeye dönüşüyor oluşu hayret uyandırıcıdır. Aslında tüm kainat, insan ve yaşam, küçücük şeylerin büyümesinden oluşur, dönüşür. Bir çekirdek, bir hücre, bir damla kan, bir gözyaşı, bir iyilik, bir kötülük… Ekmek ve Biçmek Arasındaki Mesafe İnsanın tabiatında her şey tohum haliyle mevcuttur. Kişi ne ekeceğine kendisi karar verir, insanın özü topraktır. Ne ekersen onu biçersin, denmiştir. Rüzgar eken de fırtına biçer. Kişi, manevi yolculuğunu ekmek ve biçmek arasındaki mesafede tamamlar. Hayatı yeni yeni kavrama aşamasındaki çocuk için tohum, paha biçilmez bir metafordur. Gelişip olgunlaşan her şeyin yerini alabilir. Sabrı öğretir mesela, hiçbir şey hemen öyle birden oluşuvermez.…