bunun takdir görmesi çok değerli. Günümüz akademi dünyasına baktığımızda, akademisyenlerin akademik üretimlerindeki temel kaygılarının ve hedeflerinin, çoğunlukla, belirli unvanları ve makamları elde etmek olduğunu görebiliriz. Herhangi bir zihni çaba sarf etmeden, belirli kalıplara göre yazılmış bu eserler, çoğu zaman kopyala - yapıştırdan ibaret kalıyor. Ülkenin beyni olması gereken akademisyenlerin böyle bir yola girmesi, ülkenin meselelerini dahi algılayamayan bir neslin yetişmesi manasına geliyor. Bence bir bilim insanının yegane kaygısı ve uğraşı, geçmişten bu yana hayal edildiği üzere, bir aydın olarak zihni üretimler gerçekleştirmesinde aranmalıdır, dünyevi makamlar ve kadrolar peşinde değil. Hep dediği…