Aşırılıkla Mücadele ya da Milliyetçiliği Dizginlemek

için şaşırtıcı değildi. Lakin milliyetçiliğin kendi içerisindeki tür ve kaynak farklılığına bağlı özellikleri onu basit tanımlamalardan hep uzak tuttu. Yani ontolojik kökleri yok sayılarak milliyetçi aşırılıklar –ya da aşırı milliyetçilik‒ ile ideolojik milliyetçilik düşüncesini varoluşsal bir sonuç olarak milliyetçilikle bir tutan topyeküncü bir çıkarım kabul edilemezdi. Zira modern dünya II. Dünya Savaşı bittiğinde milliyetçilik yerine daha bölgesel, politik ve çıkar odaklı bir konjonktürü kabullendi. Doğu ve Batı blokunun başını çeken büyük devletlerin aksine, belirlenen sınırlar içerisinde, ezilen çimler misali kalan ikinci kuşak saldırgan milliyetçi devletler, giderek büyüyen bir ulusçu kaosu da canlı tutt…