Adaletin Bu mu Kafka?

görüyoruz. Mahkeme için para ile çalışan memurlar bunlar. En garip yanı, suç belli değil. Suçun ne olduğu kitap boyunca pek sorgulanmıyor. Ne K. ne de bir başkası tarafından. Ana yargı merkezi Mahkeme de suça değil, suçluya odaklanıyor. Davalar kapanmamak üzere açılıyor, sanıkları ömürleri boyunca bir bilinmezlik ve tereddüt sarmalında bırakıyor. Zihninde Tutuklu Distopik bir bakış açısıyla Mahkeme, bir çeşit mafya gibi resmediliyor kitapta. Karanlık, boğucu, şeffaflıktan uzak… Kuralları toplum tarafından bilinemiyor, avukatların savunmaları işlevsiz ve masumiyetin ispatı mümkün değil. Kulağa tamamen gerçek dışı gelse de Kafka’nın verdiği mesaj can alıcı: K. aslında zihninde tutuklanmış. Davayı kabul edip takip…