birden bir ses yükseldi, “Olmaz kardeşim, olmaz! Dergi dediğin şey bedava olmaz. Bir kuruş al, bir lira al, takasla bir hediye al ama al. Böyle dergicilik olmaz!” Sesin sahibini tanımıyordum. Bu adamın derdi ne, ne yapmaya çalışıyor demeye kalmadan çöpten birkaç tane dergi çıkardığını gördüm.Meğer onca emek verilen, iyi niyetle hediye edilen dergilerin çöpte gezdiğini görmüş de ondanmış bu kızgınlığı. Dergi sahibi arkadaş dahi farkında olmadan onun hakkını savunuyordu. Kahverengi keçe yeleğiyle gezen bu abiyle tanıştık sonra, adı Asım Gültekin imiş. O gün başlayan muhabbetimiz ölüm bizi ayırana dek sıkı bir şekilde devam edecekti. Kendi Yazıları ve Şahitlikler Aşina Yayınları geçtiğimiz aylarda Asım Gültekin’in…